Sunday, September 3, 2017

4 පාඩම



දෙමල උච්ඡාරණය
தமிழ் உச்சரிப்பு
තමිල් උච්චරිප්පු



කලින් පාඩම් වලදි අපි දෙමල අක්ෂර ඉගෙන ගත්තනේ. අද කියල දෙන්න යන්නෙ ඒ දෙමල අක්ෂර වචන වල එක එක තැන් වල යෙදෙන කොට  එක එක ශබ්ද තමයි ගන්නෙ. උදාහරණයක් කිවොත් சின்ன චින්න කියන වචනෙ ලියන්න මුලට භාවිතා කරන්නෙ සානා. ඒ වුනාට ශබ්ද කරන්නෙ ච කියන අක්ෂරය. ඒ කියන්නෙ දෙමල භාෂාවෙ එක අකුරකින් තව අකුරු කිහිපයක ශබ්ද නියෝජනය කරනවා.




ඒ වගේම තමයි කානා “කියන අක්ෂරයෙන් “ක, ග, හකියන ශබ්ද තුනම ගන්නවා. හැබැයි වචනයක මේ කානා යෙදිල තිබුනොත් ඕගොල්ලො දන්නෙ නෑනෙ ඒක ශබ්ද කරන්න ඕන ක විදිහට ද ග විදිහට ද නැත්තම් හ විදිහට ද කියල. අන්න ඒ ගැන කියල දෙන්න තමයි අද හදන්නෙ. ඒ ඒ අකුරු වචන වල යෙදිල තියන විදිහ අනුව කොහොමද ශබ්ද කරන්න ඕනෙ කියල නීති රීති ටිකක් තියනව. ඒ ටික මතක තියා ගත්තහම  කවුරු හරි කාක්කට දෙමලෙන් කියන “කාහම් කාහම්කියන වචනය කාකම් කියල ශබ්ද කලොත් ඒක වැරදී කියන්න ඕගොල්ලන්ට පුළුවන්කම ලැබෙනවා. එහෙනම් අපි පාඩමට යමුකෝ. ලොකුවට හිතන්න එපා. හරි සරල දෙයක්. මේ නීති රීති ටික සැහැල්ලුවෙන් ඔළුවට දා ගන්න බලන්නකෝ. ඒ වගේම මේ දෙමල වචනත් මතකයට ගත්තොත් ඉදිරියෙදි වාඛ්‍ය නිර්මාණය කරන කොට වගේම භාෂාව භාවිතයෙදිත් වැදගත් වේවි.


වචන වලට කලින් දීල තියන විස්තරේ ඔළුවට දා ගෙන, ඊටපස්සෙ ඒ වචන කියවල බලන්නකෝ. ඕගොල්ලන්ටම තේරේවි ඒ ඒ අකුරු වචනයක මුලින් යෙදුනහම, මැදට යෙදුනම, හල් කිරීමක් එක්ක යෙදුනම, අවසානයට යෙදුනම ශබ්ද වෙන්න ඕනි කොහොමද කියල.




(කානා)


මෙම අක්ෂරය  (ක, ග, හෝ හ) යන ශබ්ද ගන්නවා.


1 වචනයක මුලට අක්ෂරය යෙදෙන විට “ක ශබ්දය ගනු ලබයි.


கண்     (කන්)   ඇස
கதவு   (කදවු)   දොර
காள்    (කාල්)   කකුල
காடு     (කාඩු)   කැලෑව
கூடு     (කූඩු)   කූඩුව
கலை   (කැලෙයි)   කළාව



2 වචනයක මැද කානා හල් කිරීමත් සමඟ ද්විත්ව වී යෙදෙන විට එය “කශබ්ද ගනී.



பக்கம்   (පක්කම්)   පිටුව
அக்கா   (අක්කා)   අක්කා
காக்கை (කාක්කෛ)   කාක්කා



3 දෙමල භාෂාවේ ஞ் ங் ன் ண் යන අක්ෂර වලට පසුව කානා යෙදේ නම් එය “ගශබ්ද ගනී.


தஞ்கம்     (තංගම්)   රත්තරන්
தஞ்கை     (තංගෙයි)   නංගි
பெண்கள்   (පෙන්ගල්)   කාන්තාව
கண்கள்      (කන්ගල්)   ඇස්
சஞ்கு          (සංගු)   හග්ගෙඩිය
மீஞ்கள்     (මීංගල්)   මාලුවෝ



4 වචනයක මැද හෝ අග කානා තනිවම යෙදේ නම් එය “හශබ්ද ගනී.


வகுப்பு    (වහුප්පු)   පන්තිය
காகம்       (කාහම්)   කාක්කා
அழகு        (අලහු)   ලස්සන
உலகம்     (උලහම්)   ලෝකය
முகம்       (මුහම්)   මුහුන



සානා
මෙය (ස ච හෝ ජ) ශබ්ද ගන්නවා.


1 සානා වචනයක මුල යෙදේ නම් එය සයන්න ලෙස ශබ්දවේ. ඇතැම් අවස්ථා වල එය ච ශබ්දය ද ගනී.
එසේම පදයක මැද තනිවම යෙදෙන විටත් අග හල් කිරීමකින් තොරව යෙදෙන විටද  “ස ශබ්දය ගනී.



சித்திரம்    (චිත්තිරම්)   චිත්‍රය
சின்ன         (චින්න  )  කුඩා
சந்திரன்       (චන්දිරන්)   සඳ
சிஞ்கம்       (සිංගම්)   සිංහයා
சமயம்        (සමයම්)   ආගම
சுவை          (සුවෛ)   සුවය
சட்டம்       (සට්ටම්)   නීතිය
சிகரம்         (සිහරම්)   කඳුමුදුන
சீப்பு              (සීප්පු)   පනාව
சாப்பாடு    (සාප්පාඩු)   කෑම
பசீ                  (පසී)   බඩගින්න
பசு                (පසු)   එලදෙන
யோசனை  (යෝසනෛ )   කල්පනාව
வாசம்         (වාසම්)   සුවඳ
வசனம்         (වසනම්)   වාඛ්‍ය
பேசு                  (පේසු)   කතා කරනවා
ஊசி                     (ඌසි)   ඉඳිකටුව
ஆசனம்             (ආසනම්)   ආසනය
வசதி                    (වසදි)   පහසුකම



2 වචනයක මැද සානා හල් කිරීමත් සමඟ ද්විත්ව වී යෙදෙන විට “ච ශබ්ද ගනී.


குச்சி      (කුච්චි)  කූරු
 மச்சம்    (මච්චම්)   ළපය‍
பச்சை      (පච්චෛ) කොල   පාට
பிச்சை     (පිච්චෛ)   හිඟමන
தச்சன்      (තච්චන්    )   වඩුවා
மச்சான்    (මච්චාන්)   මස්සිනා
பூச்சி           (පූච්චි)   කෘමියා
பிச்சைகாரன்    (පිච්චෙයිකාරන්)   හිඟන්නා



3 වචනයක මැද හෝ අගඅක්ෂරයට පසුව සානා යෙදේ නම් එය “ජශබ්ද ගනී.


குஞ்சு           (කුංජු)   පැටවා
கொஞ்சம்     (කොංජම්)   ටිකක්
மஞ்சள்          (මංජල්) කහ   පාට
கஞ்சி              (කංජි)   කැඳ
ஊஞ்சள்         (ඌංජල්)   ඔංචිල්ලාව



ටානා
මෙය දෙමල භාෂාවේ (ට හෝ ඩ) ශබ්ද ගන්නවා..


1 ඩානා වචනයක මුල, මැද හෝ අග තනිවම යෙදේ නම් එය “ඩ ශබ්ද ගනු ලබයි.


படம்       (පඩම්)   පිංතූරය
பாடம்      (පාඩම්)   පාඩම
இடம்        (ඉඩම්)   ස්ථානය
குடம்     (කුඩම්)   කලය
காடு        (කාඩු)   කැලය
அடப்பு     (අඩප්පු)   ලිප
வருடம்    (වරුඩම්)   වර්ෂය 
ஆடு            (ආඩු)   එළුවා
படி           (පඩි)   ඉගෙන ගන්නවා
குடி           (කුඩි)   බොනවා



2 ඩානා හල් කිරීමත් සමඟ ද්විත්ව වී යෙදෙන විට එය “ටශබ්ද ගනු ලබයි.


பட்டம்       (පට්ටම්)   සරුංගලය
வட்டம்      (වට්ටම්)   රවුම
பாட்டு        (පාට්ටු)   සිංදුව
பாட்டி        (පාට්ටි)   ආච්චි
கட்டில்      (කට්ටිල්)   ඇඳ
குட்டி         (කුට්ටි)   පැටවා
நட்டம்       (නට්ටම්)   අලාබය
முட்டை  (මුට්ටෙයි)   බිත්තරය
கட்டை      (කට්ටෛ)   කොට



තානා
මෙය (ත හෝ ද) ලෙස ශබ්ද ගන්නවා.


1 තානා වචනයක මුලට යෙදෙන විට “තශබ්ද ගනු ලබයි.


தரம்    (තරම්)   ශ්‍රේණිය
திருடன்   (තිරුඩන්)   හොරා
தாள்     (තාල්)   කඩදාසිය
தொட்டில்   (තොට්ටිල් )   තොටිල්ල
தீவு     (තීවු)   දූපත
தலை     (තලෙයි)   හිස


2 තානා මුලට යෙදී “දශබ්දය ද ගන්න අව්ස්ථා දකින්න පුළුවන්. බොහෝ වෙලාවට මේ වචන  සංස්කෘත භාෂාවට අයත් වචන විදිහටයි ගන්න පුළුවන්.


தானம்     (දානම්)   දානය
தர்மம்   (ධර්මම්)   ධර්මය
தானியம்    (ධානියම්)   ධාන්‍ය
தியானம்   (දියානම්)   ධ්‍යානය


3 තානා වචනයක මැද හෝ අග හල් කිරීමත් සමඟ ද්විත්ව වී යෙදේ නම් එය “තශබ්ද ගනු ලබයි.


கத்தி    (කත්ති)   පිහිය
புத்தகம்   (පුත්තහම්)   පොත
சத்தம்   (සත්තම්)   ශබ්දය
சத்திய   (සත්තිය)   සත්‍යය
புத்தி    )පුත්ති)   බුද්දිය
முத்து    (මුත්තු)   මුතු
வித்தியாசம்  (විත්තියාසම්)   වෙනස
பேத்திய   (පේත්තිය)   මිනීබිරී


4 වචනයක මැද හෝ අග පෙරිය නානා ට පසුව තානා යෙදේ නම් එය “දශබ්ද ගනු ලබයි.


தந்தை (තන්දෙයි)   පියා
பந்து (පන්දු)   බෝලය
வந்தனம் (වන්දනම්)   වැඳීම


5 තානා වචනයක මැද හෝ අග යෙදේ නම් එය “දශබ්ද ගනු ලබයි.


மாதம்    (මාදම්)   මාසය
மதி      (මදි)   සඳ
அது     (අදු)   එය
இது     (ඉදු)   මෙය
பாதம்    (පාදම්)   පාදය
அதிகம்   (අදිහම්)   අධික
காது     (කාදු)   කන


අද අපි “க, ட, ச, தකියන අකුරු ඒ ඒ වචන වල යෙදෙන කොට කොහොමද ශබ්ද වෙන්නෙ කියල ඉගෙන ගත්තනේ. ඊගාව දවසට තව ටිකක් තියනව නීති රීති ඉගෙන ගන්න. මේ ටික හොඳට බලල පාඩම් කර ගන්නකෝ. එතකොට දෙමල උච්ඡාරණයෙදි ප්‍රශ්න මතු වෙන එකක් නෑ. ටිකක් පාඩම දිග වුන හින්ද ඊගාව දවසට ඒ නීති රීති ටික කියල දෙනවයි කියන පොරොන්දුව පිට අදට පාඩම නවත්තනවා. කලින් කිවුව වගෙ නීති රීති ටික ඔළුවට දා ගන්න ගමන් ම වචන ටිකත් මතකයට ගන්න අමතක කරන්න එපා හොඳේ?




එහෙනම් අදට පාඩම නවත්තන්නම්කෝ... ඊගාව සතියෙ ආයෙම හමු වෙනකන් හැම දෙනෙකුටම
ජයවේවා!!!